Wij krijgen regelmatig verzoeken van programmamakers die een TV uitzending of podcast willen wijden aan dementie (op jonge leeftijd) in het algemeen of FTD in het bijzonder.
Wij werken hier altijd graag aan mee want alles wat FTD en dementie op jonge leeftijd onder de aandacht brengt van het grote publiek is belangrijk voor ons! Want hoe meer bekendheid, hoe eerder er herkenning is en dat leidt hopelijk tot een snellere diagnose. En meer bekendheid betekent ook meer (kans op) geld voor onderzoek!
Dus bij deze de oproep van Jessica, programmamaker voor de NPO:
Oproep voor tv-programma ‘Dit is de Kwestie’ (NPO)
Ben jij mantelzorger van een ouder of partner met dementie, en sta je voor de moeilijke beslissing om hem of haar uit huis te laten plaatsen? Of heb je dit recentelijk of al langer geleden meegemaakt?
Voor een nieuwe uitzending zoeken wij mensen die hiermee worstelen. Bijvoorbeeld omdat thuis wonen niet langer veilig of verantwoord is, terwijl opname in een verpleeghuis op verzet stuit — soms zelfs met tussenkomst van een rechter.
We willen dit onderwerp op een respectvolle manier bespreken, met oog voor de emoties en dilemma’s die erbij komen kijken.
Herken jij jezelf hierin of ken je iemand die dit doormaakt en erover wil praten? Dan kom ik graag in contact via de mail of app. Dat kan geheel vrijblijvend.
Jessica Rijsdijk
E-mail: je**************@**.nl
Mobiel: 06-43422348
Wat fijn als er meer aandacht komt naar Jong dementie en ook als het een keer niet over alzheimer gaat. Alzheimer voert de boventoon en dat is ook wat mensen de kennen. Andere vormen Vasculier,FTD, Low Body is anders en ook het verloop is anders en daarom ziet vaak de buiten wereld, fam, vrienden kennissen de veranderingen van de dementerende persoon niet, of misschien willen ze het niet zien. Het verloop van deze vormen gaat soms ook langzamer en anders dan Alzheimer. Mijn man is jong dementerend vasculaire met FTD kenmerken maar hierop niet meer laten doortesten, hij viel op zijn werk als eerst door de mand, ikzelf zijn vrouw had het niet eens zo door. na jaren van zoeken kwam dit in het Alzheimercentrum naar boven, Johan gaat nu 4 dagen naar dagbesteding en nog steeds zijn er mensen die het niet zien, een heerlijke vrolijke man. Voor mij als partner is het zwaar ik ben nu58 jaren wanneer kan ik niet meer voor hem zorgen. Schuld ,Schuld , voort de boventoom. We zijn partners maar ook weer niet, delen gaat niet meer, man en vrouw ben je niet meer. Mijn man is oprecht happy, maar ik……waar sta ik, wie ben ik nog. Ik ben gestopt met mijzelf te verdedigen, te veel energie. Nu is de vraag wanneer gaat je partner uit huis, dat kan ik toch niet doen daar is hij toch veel te goed voor! Het is een loodzwaar proces en je weet dat niemand je begrijpt ook de kinderen zien het niet of anders dan ik, alleen de personen die dit zelf meemaken daar is een half woord voldoende voor. Alleen al dit even schrijven is fijn.
Met vriendelijke groet, Margo Adriaanse