FTD Lotgenoten

Woensdag 20 april

Bij de kaakchirurg leuk met hechtingen in je tandvlees

Vrijdag 22 april

Naar de huisarts want ik ben behoorlijk benauwd. Heb al een kuur antibiotica gekregen en een stoot prednison. Na een paar weken ging het weer slechter. De huisarts vond het maar niks en belde de longarts, dus opname. Weer longontsteking. Zit weer op bed met zuurstof in m’n neus. Slecht geslapen.

Ge"pick"er 5

He he eindelijk wat rust, zoon lief is gisteren in de middag weggegaan.
Dus kon ik wat uitrusten. Vandaag ( donderdag) is mijn vrije dag, geen zorg, geen hv zorg.
Maar ik moest wel naar de tandarts,toch heel wat lopen  zo;n 20 of 25 minuten lopen.
Ik had mijn moeder mee genomen, omdat ze haar afspraak niet had geregeld, dus doe ik dat ( mijn moeder is in de winter altijd depressief).
Moeder was snel met 4 gaatjes in 15 minuten ,maar nu ik, ik heb al een tij last van mijn tand.

Ik ben maar weer eens begonnen met schrijven. Ik beleef niet zoveel, ik voel me net een 80 jarige, maar ik vind dit geen probleem. Het wereldje is klein maar omdat er rare dingen gebeuren in mijn hoofd, kan ik mensen laten zien wat er fout kan gaan. Meestel denken de partners/kinderen dat het voor hen is maar we zijn niet altijd even alert en kunnen niet schakelen. Daar doen we mensen veel verdriet aan maar we kunnen het niet altijd voorkomen.

In de eerste wereldoorlog

ontvluchte mijn overgrootvader zijn vaderland. Hij dacht dat hij heel alleen was maar hij had een geheime metgezel. Hij vond hier een vrouw en kreeg 5 kinderen 2 dochters en 3 zoons, één dochter overleed aan onbekende neurologische problemen. Rond zijn 45e jaar werd mijn overgrootvader getikt zoals ze dat toen in de volksmond noemden. Op 58e jarige leeftijd overleed hij aan "aderverkalking" in zijn hoofd. Zijn enige nog levende dochter is ziek geworden tussen haar 20e en 30e levensjaar, het enige dat ik weet is dat ze niet kon lopen en geestelijk in de war was. Sinds ik geboren ben werd er nooit meer over haar gesproken.